44M_യോസേഫ് ഫലപ്രദമായൊരു വൃക്ഷം
ഉല്പത്തി 49.22-26 22 യോസേഫ് ഫലപ്രദമായോരു വൃക്ഷം, നീരുറവിനരികെ ഫലപ്രദമായോരു വൃക്ഷം തന്നെ; അതിന്റെ കൊമ്പുകൾ മതിലിന്മേൽ പടരുന്നു.
23 വില്ലാളികൾ അവനെ വിഷമിപ്പിച്ചു; അവർ എയ്തു, അവനോടു പൊരുതു.
24 അവന്റെ വില്ല് ഉറപ്പോടെ നിന്നു; അവന്റെ ഭുജം യാക്കോബിൻ വല്ലഭന്റെ കൈയാൽ ബലപ്പെട്ടു; യിസ്രായേലിന്റെ പാറയായ ഇടയന്റെ നാമത്താൽ തന്നെ.
25 നിൻ പിതാവിന്റെ ദൈവത്താൽ – അവൻ നിന്നെ സഹായിക്കും- സർവശക്തനാൽ തന്നെ -അവൻ മീതെ ആകാശത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളാലും താഴെ കിടക്കുന്ന ആഴത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളാലും മുലയുടെയും ഗർഭത്തിന്റെയും അനുഗ്രഹങ്ങളാലും നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കും.
26 നിൻ പിതാവിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ എൻ ജനകന്മാരുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കു മീതെ ശാശ്വതഗിരികളുടെ അറ്റത്തോളം പ്രബലപ്പെട്ട് അവ യോസേഫിന്റെ തലയിലും തന്റെ സഹോദരന്മാരിൽ പ്രഭുവായവന്റെ നെറുകയിലും വരും.
1921 സ്വീഡനില് നിന്നുള്ള ഡേവിഡ് ഫ്ലഡ് തന്റെ ഭാര്യ സ്വേ ഫ്ലഡിനോടൊപ്പം ആഫ്രിക്കയുടെ ഹൃദയഭാഗമായ ബെല്ജിയന് കോംഗോയുടെ ഒരു ഉള്നാടന് ഗ്രാമത്തില് പ്രേഷിത പ്രവൃത്തനങ്ങള്ക്കായി കടന്നു പോയി. അവിടെ ഒരു ആത്മീക ഉണര്വിനായി അവര് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു എങ്കിലും ആരും തന്നെ കര്ത്താവിങ്കലേക്ക് കടന്നുവന്നില്ല. ഗ്രാമത്തലവന് ഇവര്ക്ക് മുട്ട വില്ക്കുവാന് ഒരു ബാലനെയല്ലാതെ മറ്റാരുമായും ബന്ധപ്പെടുവാന് അവരെ അനുവദിച്ചില്ല. സ്വേ ഫ്ലഡ് വിശ്വാസത്താല് ഈ ബാലനോട് കര്ത്താവായ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് പറയുകയും ആ ബാലന് കര്ത്താവിനെ തന്റെ രക്ഷിതാവായി സ്വീകരിക്കയും ചെയ്തു. അധികം താമസിയാതെ സ്വേ ഫ്ലഡ് തന്റെ രണ്ടാം കുഞ്ഞിന്റെ ജനനത്തോടെ മലേറിയ ബാധിച്ച് ഈ ലോകത്തില് നിന്ന് വിട പറഞ്ഞു. തനിക്ക് ജനിച്ച പെണ്കുഞ്ഞിനെ ഒരു അമേരിക്കന് മിഷനറി കുടുംബം ദത്തെടുത്തു വളര്ത്തി. ആഗി എന്നവര് പേര് വിളിച്ച ഈ കുഞ്ഞ് വളര്ന്നു വിവാഹിതയായി. ഒരു ദിവസം സ്വീഡനില്നിന്നുള്ള ഒരു ക്രിസ്തീയ മാസിക കാണുവാനിടയായി. അതില് ഒരു വെള്ളകുരിശിനടിയില് സ്വേ ഫ്ലഢ് എന്ന് പേരു തന്റെ ശ്രദ്ധയില്പെട്ടു. തൻ്റെ അമ്മയ്ക്ക് മുട്ട വിറ്റ കുട്ടി വളർന്നുവെന്ന് പരാമർശിക്കുന്ന ലേഖനം അവർ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി, ഒടുവിൽ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു സ്കൂൾ പണിയുവാൻ അവന് ഗ്രാമത്തലവനോട് അനുവാദം ചോദിച്ചു. ക്രമേണ അവൻ തൻ്റെ എല്ലാ വിദ്യാർത്ഥികളെയും ക്രിസ്തുവിലേക്ക് നയിച്ചു… കുട്ടികളിലൂടെ അനേക മാതാപിതാക്കള് ക്രിസ്തുവിലേക്ക് ആനയിക്കപ്പെട്ടു… ഗ്രാമത്തലവൻ പോലും ഒരു വിശ്വാസിയായി മാറിയെന്നും ലേഖനത്തിൽ പറയുന്നു. ഇന്ന് ആ ഗ്രാമത്തിൽ അറുനൂറ് ക്രിസ്ത്യൻ വിശ്വാസികൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
തനിക്ക് ലഭിച്ച പരിമിതമായ സാഹചര്യത്തില് വിശ്വസ്തതയോടെ കര്ത്താവിന്നായി നിന്ന സ്വേ ഫ്ലഡിന്റെ ചെറിയ ജീവിതത്തിലൂടെ അനേക ഫലങ്ങള് വരുവാന് കര്ത്താവിടയാക്കി. അനേകങ്ങളായ പ്രതികൂലങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിച്ച് സര്വ്വശക്തനായ ദൈവം നൽകിയ ആത്മശക്തിയിലൂടെ അതിനെ തരണം ചെയ്ത് ഫലപുഷ്ടിയുള്ള ജീവിതം നയിച്ച തന്റെ പ്രിയമകന് യോസേഫിന്ന് നല്കുന്ന അനുഗ്രഹമാണ് ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ ചിന്താവിഷയം.
എങ്ങനെയാണ് യോസേഫ് ഒരു ഫലപുഷ്ടിയുള്ള കൊമ്പായി തീര്ന്നത് ?
ദൈവം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. യോസേഫിനെപ്പറ്റി ഈ പദപ്രയോഗം നാം ആവര്ത്തിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്. ഉല്പത്തി 39:2, 3, 21, 23 എന്നിവയിൽ ഉല്പത്തി വിവരണം നമ്മോട് ആവർത്തിച്ച് പറയുന്നു. 41:38. Gen 21:20-ൽ യിസ്മായേലിനെ സംബന്ധിച്ചും ഇതേ പദപ്രയോഗമുണ്ട്. “ദൈവം ബാലനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു”. അവരുടെ കഷ്ടതയുടെ നാളുകളിൽ രണ്ടുപേരേയും ദൈവം സഹായിച്ചു. യോസേഫ് എങ്ങനെ ഫലപുഷ്ടിയുള്ള വ്യക്തിയായും, യിശ്മായേല് ജീവനുള്ള ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് അകന്നവനായും പര്യവസാനിച്ചു? വിനീതമായ വിശ്വാസത്തോടെ ജോസഫ് ദൈവത്തോട് പ്രതികരിച്ചു. തന്നിലുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസവും താഴ്മയും തൻ്റെ കുടുംബത്തിന്റ രക്ഷകനാകുവാനായി ദൈവം അവനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഉറപ്പിച്ചു. യോഹന്നാൻ 15-ൽ യേശു പറഞ്ഞു: “4 എന്നിൽ വസിപ്പിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളിലും വസിക്കും; കൊമ്പിന്നു മുന്തിരവള്ളിയിൽ വസിച്ചിട്ടല്ലാതെ സ്വയമായി കായ്പാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ എന്നിൽ വസിച്ചിട്ടല്ലാതെ നിങ്ങൾക്കു കഴികയില്ല. 5 ഞാൻ മുന്തിരിവള്ളിയും നിങ്ങൾ കൊമ്പുകളും ആകുന്നു; ഒരുത്തൻ എന്നിലും ഞാൻ അവനിലും വസിക്കുന്നു എങ്കിൽ അവൻ വളരെ ഫലം കായക്കും; എന്നെ പിരിഞ്ഞു നിങ്ങൾക്കു ഒന്നും ചെയ്വാൻ കഴികയില്ല.
അബ്രഹാമിനും സാറയ്ക്കും ദൈവം നൽകിയ വാഗ്ദത്തത്തിൽ ജനിച്ച മകനാണ് യിസഹാക്ക്. അതിനാൽ, അവൻ അബ്രഹാമിൻ്റെ അവകാശിയായിരുന്നു. യിസ്മായേൽ ഇത് മനസ്സിലാക്കി, അവനോട് അസൂയപ്പെട്ടു. ഇത് യിസഹാക്കിനെ പരിഹസിക്കുന്നതിലേക്കും, ഉപദ്രവിക്കുന്നതിലേക്കും നയിച്ചു. അസൂയയാണ് പല മാരക പാപങ്ങളുടെയും മൂലകാരണം. അത് നമ്മെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തവനോടുള്ള യിശ്മായേലിൻ്റെ അസൂയ അവനെ അബ്രഹാമിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി പുറത്താക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. അബ്രഹാം യിശ്മായേലിനെ സ്വന്തം മകനെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അവൻ വാഗ്ദത്ത പുത്രനല്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവനോട് വിവേചനം കാണിച്ചിരുന്നില്ല. അടിമയായ അമ്മയ്ക്ക് ജനിച്ചിട്ടും അവനെ അടിമയായി കണക്കാക്കിയില്ല.. ദൈവത്തിൻ്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമാണ് അവനെ പറഞ്ഞയച്ചത്. അബ്രഹാമിൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രനാണെങ്കിലും, യിശ്മായേൽ ഒരിക്കലും അബ്രഹാമിനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ ഒരിക്കലും അബ്രഹാമിൻ്റെ ദൈവത്തെ അറിയുകയോ അന്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. അവൻ്റെ അസൂയയും അഹങ്കാരവും അസംതൃപ്തിയും മൂലമായിരുന്നു. അത് അബ്രഹാമിനോടുള്ള തന്റെ ആദരവും വിശ്വസ്തതയും സ്നേഹവും ഇല്ലാതാക്കി. അത് അവനും യിസഹാക്കിന്നും തമ്മിൽ ശത്രുത വിതച്ചു. അത് അവനെയും അവൻ്റെ അമ്മ ഹാഗാറിനെയും ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി.
യിശ്മായേലിനെ പുറത്താക്കിയ ശേഷം, ദാഹിച്ചു മരിക്കാറായപ്പോൾ വെള്ളം കണ്ടെത്താൻ ദൈവം അവനെ അത്ഭുതകരമായി സഹായിച്ചു. അവനെ ഒരു വലിയ ജനതയാക്കുമെന്ന് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, തൻ്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുകയും മഹത്തായ ഒരു ഭാവി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുവാനോ, അവനുമായി കൂട്ടായ്മ ബന്ധം പുലര്ത്തുവാനോ താന് ശ്രമിച്ചില്ല. നന്ദികേടും അഹങ്കാരവും യിശ്മയേലിനെ തൻ്റെ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഫലവത്താകുന്നതിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞു.
യോഹന്നാൻ 15:6 “എന്നിൽ വസിക്കാത്തവനെ ഒരു കൊമ്പുപോലെ പുറത്തു കളഞ്ഞിട്ടു അവൻ ഉണങ്ങിപ്പോകുന്നു; ആ വക ചേർത്തു തീയിൽ ഇടുന്നു;
ജോസഫ് വിശ്വാസത്താൽ ജീവിച്ചു. തൻ്റെ സാഹചര്യങ്ങൾ എന്തുതന്നെയായാലും, തൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റുന്നതിനായി ദൈവത്തിൻ്റെ കരം തൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ കണ്ടു. അനീതിക്ക് അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കാനായില്ല. മനുഷ്യരുടെ കുതന്ത്രമായിട്ടല്ല, ദൈവിക പ്രവർത്തനമായാണ് അദ്ദേഹം അതിനെ കണ്ടത്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും തൻ്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങള് നിർവഹിക്കാനുള്ള അവൻ്റെ ദൃഢനിശ്ചയത്തെ അത് തെല്ലും ബാധിച്ചില്ല. ഒരു അടിമയെന്ന നിലയിൽ, അവൻ തൻ്റെ യജമാനനെ ഉത്സാഹത്തോടെയും ബുദ്ധിയോടെയും സേവിച്ചു. ഒരു തടവുകാരനെന്ന നിലയിൽ, കാരാഗ്രഹപ്രമാണിയെയും സഹതടവുകാരെയും സഹായിക്കുവാൻ അവന് സ്വയം സമർപ്പിച്ചു. അവൻ്റെ ഭാവിയുടെ ചുമതല ദൈവത്തിനായിരുന്നത് കൊണ്ട് തനിക്കായി ഒന്നും തന്നെ നേടുവാന് അവന് തുനിഞ്ഞില്ല. ജോസഫ് തൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവഹിതം ചെയ്യുവാന് പ്രതിജ്ഞാബദ്ധനായിരുന്നു. അവൻ സ്വന്തം പദ്ധതികളിലും ആഗ്രഹങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നില്ല.
അതേ മനോഭാവമാണ് നമ്മുടെ കർത്താവിലും നാം കാണുന്നത്. യോഹ 14.31 ..പിതാവു എന്നോടു കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യുന്നു എന്നും ലോകം അറിയട്ടെ. യോഹ 8.26 നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു വളരെ സംസാരിപ്പാനും വിധിപ്പാനും എനിക്കു ഉണ്ടു; എങ്കിലും എന്നെ അയച്ചവൻ സത്യവാൻ ആകുന്നു; അവനോടു കേട്ടതു തന്നേ ഞാൻ ലോകത്തോടു സംസാരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.
യോഹ 17.4 ഞാൻ ഭൂമിയിൽ നിന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തി, നീ എനിക്കു ചെയ്വാൻ തന്ന പ്രവൃത്തി തികെച്ചിരിക്കുന്നു. 1 പത്രോസ് 2.22 അവൻ പാപം ചെയ്തിട്ടില്ല; അവന്റെ വായിൽ വഞ്ചന ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. 23 തന്നെ ശകാരിച്ചിട്ടു പകരം ശകാരിക്കാതെയും കഷ്ടം അനുഭവിച്ചിട്ടു ഭീഷണം പറയാതെയും ന്യായമായി വിധിക്കുന്നവങ്കൽ കാര്യം ഭരമേല്പിക്കയത്രേ ചെയ്തതു.
യോസേഫ് ചെയ്ത എല്ലാത്തിനും പിന്നിൽ ദൈവികരങ്ങള് ദര്ശിക്കാമായിരുന്നു. ദൈവ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് ബോധവാനായ അദ്ദേഹം തൻ്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും ദൈവീക ശക്തി അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു. ഫറവോന്റെ ഭൃത്യന്മാര് സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനത്തിനായി ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അവന് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു, “വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ദൈവത്തിൻ്റേതല്ലേ? ദയവായി എന്നോട് പറയൂ. ” ഫറവോനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: “സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനത്തില് ദൈവം തന്നെ ഫറവോന് ശുഭമായൊരു ഉത്തരം നല്കും എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ തൻ്റെ കഴിവുകളോ കൃപാവരങ്ങളോ അനുഭവസമ്പത്തോ അല്ല, ദൈവക ശക്തിയില് നിന്നാണ് താന് കരുത്താര്ജ്ജിച്ചത്.
യോസേഫ് വിശ്വാസത്താൽ ജീവിച്ചിരുന്നതിനാൽ ദൈവത്തിൻ്റെ ദൃഷ്ടികോണിൽ നിന്ന് കാര്യങ്ങൾ നിരന്തരം കാണുവാന് അവന്ന് സാധിച്ചിരുന്നു. തന്റെ സഹോദരന്മാര് ഭക്ഷണം വാങ്ങുവാൻ വന്നപ്പോൾ അവൻ ആദ്യം തന്നെതന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. അവന് അവരോട് പ്രതികാരം ചെയ്യാതെ അവരുടെ പ്രത്യക്ഷ്യമായ ആവശ്യങ്ങളെ നിറവേറ്റുവാനും താന് മടി കാണിച്ചില്ല. എന്നാല് മാനസാന്തരത്തിൻ്റെയും ക്ഷമയുടെയും യഥാർത്ഥ അനുഗ്രഹത്തിൻ്റെയും അവരുടെ യഥാർത്ഥ ആവശ്യം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുവാൻ അവൻ ദൈവത്തിൻ കീഴിൽ സ്വയം സമർപ്പിച്ചു. അവൻ്റെ മാനുഷിക പ്രേരണകളെയും, സ്വാഭാവിക വികാരങ്ങളെയും മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ട്, ദൈവത്തിൻ്റെ കൈകളില് അവരുടെ അനുഗ്രഹത്തിനുള്ള ഒരു ഉപകരണമായി അവൻ തന്നെതന്നെ സമര്പ്പിച്ചു.
ജോസഫ് തൻ്റെ സാഹചര്യങ്ങളെ സ്വീകാര്യതയോടെ സഹിക്കുക മാത്രമല്ല, അവയിൽ നിന്ന് സമൃദ്ധമായ ഫലം കൊയ്യുകയും ചെയ്തു. ഒടുവിൽ അവൻ തൻ്റെ സഹോദരന്മാരോട് സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, അവൻ അവരില് നിന്ന് ക്ഷമാപണമോ, പ്രായശ്ചിത്തമോ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. അവരോട് തനിക്ക് ക്ഷമിക്കുവാന് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവൻ്റെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളെല്ലാം അവനുവേണ്ടിയുള്ള ദൈവത്തിൻ്റെ സമാനതകളില്ലാത്ത പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. അവ അവൻ്റെ ഭാവി മഹത്വത്തിനുള്ള പരിശീലനമായിരുന്നു. അവ തൻ്റെ ജനത്തിനും അവൻ്റെ താത്കാലിക ഭവനമായ മിസ്രയീമിന്നും അവൻ്റെ പ്രയോജനം ഉറപ്പാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. അവൻ തൻ്റെ സഹോദരന്മാരോട് പലതവണ ആവർത്തിച്ചു: “അത് നിങ്ങളല്ല, ദൈവമാണ്…” അവൻ പോത്തിഫറിൻ്റെ ഭാര്യയോടോ മറവിക്കാരനായ പാനപാത്രവാഹകനോടോ പ്രതികാരം ചെയ്തില്ല. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മുദ്രാവാക്യം “ദൈവം അത് നന്മയ്ക്കായി ഉദ്ദേശിച്ചു” എന്നായിരുന്നു.
യോസേഫ് തിന്മയെ നന്മകൊണ്ട് ജയിച്ചു. ക്ഷമയുടെ തെളിവ് ഒരാളുടെ ശത്രുവിനോടുള്ള ആത്മാർത്ഥമായ ദയയാണ്. പരോപകാരം ക്ഷമയുടെ തെളിവാണ്, കാരണം അത് കൈപ്പിൻ്റെ വേര് അവന്നില് നിന്ന് പുഴുതെറിയുന്നു. Luke 23:34 എന്നാൽ യേശു പറഞ്ഞു, “പിതാവേ, ഇവർ ചെയ്യുന്നതു ഇന്നതു എന്നു അറിയായ്കകൊണ്ടു ഇവരോടു ക്ഷമിക്കേണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു.
Eph 1:3 3 സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സകല ആത്മികാനുഗ്രഹത്താലും നമ്മെ ക്രിസ്തുവിൽ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവുമായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ.
4 നാം തന്റെ സന്നിധിയിൽ വിശുദ്ധരും നിഷ്കളങ്കരും ആകേണ്ടതിന്നു അവൻ ലോകസ്ഥാപനത്തിന്നു മുമ്പെ നമ്മെ അവനിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കയും
5 തിരുഹിതത്തിന്റെ പ്രസാദപ്രകാരം യേശുക്രിസ്തുമുഖാന്തരം നമ്മെ ദത്തെടുക്കേണ്ടതിന്നു
6 അവൻ പ്രിയനായവനിൽ നമുക്കു സൌജന്യമായി നല്കിയ തന്റെ കൃപാമഹത്വത്തിന്റെ പുകഴ്ചെക്കായി സ്നേഹത്തിൽ നമ്മെ മുന്നിയമിക്കയും ചെയ്തുവല്ലോ.
സർവ്വശക്തനായ ദൈവത്തിൻ്റെ മാർഗനിർദേശവും ബലപ്പെടുത്തുന്ന കൈയും ജോസഫ് തൻ്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി വിശ്വസിക്കയും, അംഗീകരിക്കയും ചെയ്തു. പിതാവായ യാക്കോബിനെപ്പോലെ സ്വന്തം ബുദ്ധിയോ ശക്തിയോ കൊണ്ടല്ല അദ്ദേഹം ജീവിതം നയിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് അവൻ എല്ലാം നന്നായി ചെയ്തു.
യാക്കോബ് പറഞ്ഞതുപോലെ നമ്മുടെ കർത്താവ് ഒരിടയനുമാണ്. സംശയമോ മുറുമുറുപ്പോ ഇല്ലാതെ എപ്പോഴും അവൻ്റെ മാർഗനിർദേശം പിന്തുടരുമ്പോൾ നാം എത്ര സുരക്ഷിതരാണെന്ന് യോസേഫിൻ്റെ ജീവിതം നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു.
കർത്താവാണ് നമ്മുടെ ശക്തി. അവൻ നമ്മുടെ പാറയാണ്. പിതാവാണ് അവനെ ആ സ്ഥാനത്ത് നിർത്തിയത്. അവൻ്റെ അടുക്കൽ വരുമ്പോൾ, ദൈവം വസിക്കുന്ന ഒരു ആലയമായി നാം പണിയപ്പെടുന്നു. അവൻ യോസേഫിൻ്റെ ബലമായിരുന്നതുപോലെ നമ്മുടെയും ബലവും, സങ്കേതവുമാണ്. അവൻ നൽകുന്ന പരിച ഉപയോഗിക്കുവാന് അവൻ്റെ കൈകൾ നമ്മെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക് പോരാടുവാൻ അവൻ നമ്മെ വിടുന്നില്ല.
“നാമോ നമ്മെ സ്നേഹിച്ചവൻ മുഖാന്തരം ഇതിൽ ഒക്കെയും പൂർണ്ണജയം പ്രാപിക്കുന്നു..” “അതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ ദുർദ്ദിവസത്തിൽ എതിർപ്പാനും സകലവും സമാപിച്ചിട്ടു ഉറെച്ചു നില്പാനും കഴിയേണ്ടതിന്നു ദൈവത്തിന്റെ സർവ്വായുധവർഗ്ഗം എടുത്തുകൊൾവിൻ.”
മരണക്കിടക്കയിൽ, യാക്കോബിൻ്റെ വാക്കുകൾ അവനെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ പോരാളിയാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. തൻ്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവമല്ല, ദൈവം തൻ്റെ ദൈവം എന്ന് പറയുവാന് സാധിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥാനത്ത് അവൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു. വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ്, ഫറവോൻ്റെ മുമ്പാകെയുള്ള തൻ്റെ ജീവിതം ഹ്രസ്വവും വിഷമകരവുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിവരിച്ചു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവൻ സംസാരിക്കുന്നത് “എന്റെ പിതാക്കന്മാരായ അബ്രാഹാമും യിസ്ഹാക്കും ഭജിച്ചുപോന്ന ദൈവം, ഞാൻ ജനിച്ച നാൾമുതൽ ഇന്നുവരെയും എന്നെ പുലർത്തിയിരിക്കുന്ന ദൈവം,
16 എന്നെ സകല ദോഷങ്ങളിൽനിന്നും വിടുവിച്ച ദൂതൻ” കുറിച്ച്. (ഉല്പത്തി 48:16).
ഓരോ വിശ്വാസിയും ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ അറിവിലേക്കാണ് വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അതിലൂടെ നമുക്ക് ഗുണകരമായ കൃപയും സമാധാനവും അനുഭവിക്കുവാന് സാധിക്കും. ജീവിനും ദൈവഭക്തിക്കും വേണ്ടതെല്ലാം നൽകുന്ന വാഗ്ദത്തങ്ങൾ അതിലൂടെ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നു.
പ്രശ്നകരവും വിഷമകരവുമായി തോന്നുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ദൈവത്തിൻ്റെ നല്ലതും ജ്ഞാനമുള്ളതുമായ കൈകള് നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്. നമുക്ക് നമ്മുടെ ശത്രുക്കളെ പൂര്ണ്ണ ബോധ്യത്തോടും ആത്മാർത്ഥതയോടും കൂടെ അനുഗ്രഹിക്കാം, കാരണം ദൈവം അത് നമ്മുടെ നന്മയ്ക്കായി കൂടിവ്യാപരിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വാസത്തിലെ പക്വതയുടെ ലക്ഷണമാണിത്. നമ്മുടെ പരിചയും, പാറയുമായ ദൈവത്തന്റെ വിശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുവാനുള്ള സമൃദ്ധമായ വാഗ്ദത്തമാണിത്.