04M-രണ്ട് വൃക്ഷങ്ങള്
8 അനന്തരം യഹോവയായ ദൈവം കിഴക്ക് ഏദെനിൽ ഒരു തോട്ടം ഉണ്ടാക്കി, താൻ സൃഷ്ടിച്ച മനുഷ്യനെ അവിടെ ആക്കി.
9 കാൺമാൻ ഭംഗിയുള്ളതും തിന്മാൻ നല്ല ഫലമുള്ളതുമായ ഓരോ വൃക്ഷവും തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ജീവവൃക്ഷവും നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ വൃക്ഷവും യഹോവയായ ദൈവം നിലത്തുനിന്നു മുളപ്പിച്ചു.
15 യഹോവയായ ദൈവം മനുഷ്യനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി ഏദെൻതോട്ടത്തിൽ വേല ചെയ്വാനും അതിനെ കാപ്പാനും അവിടെ ആക്കി.
16 യഹോവയായ ദൈവം മനുഷ്യനോടു കല്പിച്ചത് എന്തെന്നാൽ: തോട്ടത്തിലെ സകല വൃക്ഷങ്ങളുടെയും ഫലം നിനക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ തിന്നാം.
17 എന്നാൽ നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ വൃക്ഷത്തിൻ ഫലം തിന്നരുത്; തിന്നുന്ന നാളിൽ നീ മരിക്കും.
ഒരിക്കല് ഒരു കപ്പലിന്റെ കപ്പിത്താന് തന്റെ ചെറുപ്രായമുള്ള മകനെയും കൂടെ സമുദ്രയാത്രക്കായി കൊണ്ടുപോയി. കപ്പിത്താന് തന്റെ ജോലിയില് വ്യാപൃതനായിരുന്നപ്പോള് ആ മകന് കപ്പലിലെ കാഴ്ചകള് കാണുവാന് ഇറങ്ങി. കപ്പലിന് നടുവിലായി വളരെ ഉയരത്തില് സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന പായ്മരം നോക്കി അവന് ഏറെ നേരം താന് നിന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞ് അതിലുള്ള ഏണി ഉപയോഗിച്ച് അതില് കയറുവാന് തുടങ്ങി. ഉയരത്തിലേക്ക് പോകുന്തോറും മനോഹരമായ ദൂരകാഴ്ചകള് കണ്ട് തനിക്ക് വളരെ സന്തോഷമായി. വളരെ കുറച്ച് സമയം കൊണ്ട് ആ മകന് പായ്മരത്തിന്റെ അറ്റത്ത് എത്തിച്ചേര്ന്നു. അവിടെനിന്ന് താന് താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോള് ഭയന്ന് വിറച്ച് കരയുവാന് തുടങ്ങി. കപ്പലിലുള്ളവരെല്ലാം ഓടിക്കൂടി. അവനോട് കരയണ്ട എന്നും, എങ്ങനെ താഴെ ഇറങ്ങുവാനാകും എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ബഹളം കേട്ട് കപ്പിത്താന് ഓടി വന്നു. തന്റെ മകന് അപ്പനെകണ്ടതും തന്നെ രക്ഷിക്കണേ എന്ന് കരഞ്ഞപേക്ഷിച്ചു. ആ പിതാവ് ശാന്തമായി ആ മകന്റെ ഓമനപ്പേര് വിളിച്ചിട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. മകനേ മുകളിലേക്ക് നോക്കി നീ എന്താണ് കാണുന്നത് എന്ന് എന്നോട് പറക. അവന് നീലാകാശം എന്നുത്തരം പറഞ്ഞു. ഇപ്പോള് വളരെ പതുക്കെ ഒരു ചുവട് താഴേക്ക് വെച്ച് ഇപ്പോള് എന്താണ് കാണുന്നത് എന്ന് പറക. അങ്ങനെ പടി, പടിയായി ആ മകന് താഴെയിറങ്ങി. തന്റെ അപ്പനെനിക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു ദോഷവും വരുത്തില്ല എന്ന വിശ്വാസമുള്ളതിന്നാല് മറ്റെല്ലാവരെക്കാളും അവനെ അനുസരിക്കുവാന് ആ മകന് തീരുമാനിച്ചു.
ഏദന് തോട്ടത്തില് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് നോക്കാം.
തോട്ടത്തില് ജീവന്റെ വൃക്ഷം ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ മരങ്ങളും ആദാമിന്നും, ഹൌവ്വക്കും സ്വതന്ത്രമായി ഭക്ഷിക്കാനാകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ജീവവൃക്ഷം ഭക്ഷിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു, പകരം നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ വൃക്ഷം തിന്നു. ഈ വൃക്ഷം എന്തായിരുന്നു ദൈവം ആ തേട്ടതില് വെച്ചത്?, അത് എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്?
വൃക്ഷം അതിൽത്തന്നെ തിന്മയായിരുന്നില്ല, കാരണം താൻ ഉണ്ടാക്കിയതെല്ലാം നല്ലതാണെന്ന് ദൈവം പറഞ്ഞു. അതിനാൽ ഇത് ആന്തരികമായി മോശമല്ല, പക്ഷേ അത് മനുഷ്യന് ഭക്ഷിക്കുവാന് വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല അതിനെ ഉണ്ടാക്കിയത്.
കൽപ്പന ലളിതമായിരുന്നു: ആ ഒരു പ്രത്യേക വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം തിന്നരുത്. അനന്തരഫലം ഒരുപോലെ വ്യക്തമായിരുന്നു: മനുഷ്യൻ ഭക്ഷിച്ചാൽ അവൻ മരിക്കും., ആദാമും ഹവ്വായും അത് കഴിച്ചതിന് ശേഷം ശാരീരികമായി മരിച്ചില്ല എന്നതില്നിന്ന് പഴം വിഷമുള്ളതായിരുനന്നില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. മരം ആയിരുന്നില്ല പ്രശ്നം; അനുസരിക്കാതിരിക്കാനുള്ള തീരുമാനമായിരുന്നു പ്രശ്നം.
നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം എന്തിലേക്കാണ് വിരല്ചൂണ്ടുന്നത്?
ദൈവവുമായുള്ള ആത്മബന്ധത്തേക്കാൾ സ്വന്തം ആര്ജ്ജിച്ചിടുക്കുന്ന അറിവിലൂടെ ജീവിക്കുവാനാണ് മനുഷ്യന് പൊതുവേ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അറിവ് അഹങ്കാരത്തിലേക്കും അതുവഴി ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള അകൽച്ചയിലേക്കും നമ്മെ നയിക്കുന്നു. അറിവ് നമ്മെ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വസത്തിലേക്കും, അനുസരണത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നില്ല എങ്കില് അതു നമുക്ക് ഒരുപ്രയോജനവും ചെയ്കയില്ല. അറിവ് ചീര്പ്പിക്കുന്നു, സ്നേഹമോ ആത്മീക വര്ദ്ധന വരുത്തുന്നു എന്ന് നാം വായിക്കുന്നു.
എന്നാൽ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന അറിവ് വിശ്വസിക്കണമെങ്കിൽ അതിന്റെ ഉറവിടം വിശ്വസനീയമാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം. ആദാം പാപം ചെയ്തതുമുതൽ, മനുഷ്യർക്ക് നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അറിവിന്റെ സ്രോതസ്സായ ദൈവത്തെ നിരാകരിച്ചതിനാൽ, നമ്മുടെ ഇപ്പോഴുള്ള അറിവിൽ നമുക്ക് വിശ്വാസമില്ല. അതില് നാം തൃപ്തരല്ല. കൂടുതൽ ആഴത്തിലും, വ്യാപ്തിയിലുമുള്ള അറിവ് തേടിപ്പോകുന്നു. കാരണം നമുക്ക് ഇതിനകം അറിയാവുന്നതിനെ നാം അവിശ്വസിക്കുന്നു. ഏക ഉറവിടമായ ദൈവത്തെ നാം നിരസിച്ചതിനാൽ, കൂടുതല് വിശ്വസനീയമായ അറിവിനായി നാം ഭ്രാന്തമായി തിരയുന്നു.
നേരെമറിച്ച്, ദൈവഭയമാണ് ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആരംഭം എന്നാണ് വചനം പറയുന്നത്. ദൈവത്തെ വിശ്വസിക്കാനും അനുസരിക്കാനും തീരുമാനിക്കുമ്പോള് നാം ജ്ഞാനം പ്രാപിപ്പാന് തുടങ്ങുന്നു, അതുവഴി അവൻ ആരാണെന്ന് നമുക്കറിയാം. നാം അവനെ വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ, ദൈവവചനത്തെക്കുറിച്ച് സങ്കീർത്തനം 19 പറയുന്നതുപോലെ, അവന്റെ വചനത്തിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അവന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത സ്വഭാവം, സത്യത്തിന്റെ സ്ഥിരത കണ്ടെത്താൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവം, അത് സൃഷ്ടിയിലും തിരുവെഴുത്തുകളിലും ഭാഗികമായി കാണപ്പെടുന്നു എങ്കിലും പൂര്ണ്ണമായി നാം ദര്ശിക്കുന്നത് അവന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെയാണ്. അവന് നന്മയുടെ ഏറ്റവും പൂര്ണ്ണമായ മാനദണ്ഡമാണ്.
യാക്കോബ് 3.13 നിങ്ങളിൽ ജ്ഞാനിയും വിവേകിയുമായവൻ ആർ? അവൻ ജ്ഞാനലക്ഷണമായ സൌമ്യതയോടെ നല്ലനടപ്പിൽ തന്റെ പ്രവൃത്തികളെ കാണിക്കട്ടെ.
14 എന്നാൽ നിങ്ങൾക്കു ഹൃദയത്തിൽ കൈപ്പുള്ള ഈർഷ്യയും ശാഠ്യവും ഉണ്ടെങ്കിൽ സത്യത്തിന്നു വിരോധമായി പ്രശംസിക്കയും ഭോഷ്കു പറകയുമരുതു.
15 ഇതു ഉയരത്തിൽനിന്നു വരുന്ന ജ്ഞാനമല്ല, ഭൌമികവും പ്രാകൃതവും പൈശാചികവും ആയതത്രേ.
16 ഈർഷ്യയും ശാഠ്യവും ഉള്ളേടത്തു കലക്കവും സകല ദുഷ്പ്രവൃത്തിയും ഉണ്ടു.
17 ഉയരത്തിൽനിന്നുള്ള ജ്ഞാനമോ ഒന്നാമതു നിർമ്മലവും പിന്നെ സമാധാനവും ശാന്തതയും അനുസരണവുമുള്ളതും കരുണയും സൽഫലവും നിറഞ്ഞതും പക്ഷപാതവും കപടവും ഇല്ലാത്തതുമാകുന്നു.
18 എന്നാൽ സമാധാനം ഉണ്ടാക്കുന്നവർ സമാധാനത്തിൽ വിതെച്ചു നീതി എന്ന ഫലം കൊയ്യും.
മുകളിൽ നിന്നുള്ള ജ്ഞാനം എന്നുള്ളത് നാം വായിച്ചത് പോലെ, ദൈവവുമായും മറ്റുള്ളവരുമായും ശരിയായ ബന്ധത്തിൽ ജീവിക്കാൻ പഠിക്കുക എന്നതാണ്. കര്ത്താവായ യേശുക്രിസ്തു ആ ജ്ഞാനം തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിതന്നു. നാം അവനിൽ നിന്ന് പഠിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
ദൈവവുമായുള്ള നിരന്തരസംസര്ഗ്ഗത്തില് നിന്ന് നന്മ തിന്മകളെ വേർതിരിച്ചറിയാനുള്ള ജ്ഞാനവും, വിവേകവും നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നു. തീരുമാനങ്ങളും തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളും അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയില് നിന്നുണ്ടാകുന്ന തഴക്കത്താൽ നന്മതിന്മകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ശരിയായ തീരുമാനങ്ങള് എടുക്കുവാന് നമുക്ക് സാധിക്കും. ആദാമിന്ന് വൃക്ഷഫലം തിന്നുവാനുള്ള പ്രലോഭനം വന്നപ്പോള്, ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം തിന്നാൽ താന് മരിക്കുമെന്ന ദൈവവചനം വിശ്വസിക്കയും, അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു. ആ സമയത്ത് അവന് വിശ്വാസവും ആത്മനിയന്ത്രണവും പാലിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ചരിത്രം മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു. പിശാച് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്നും അവനെ എങ്ങനെ ചെറുക്കാമെന്നും അവൻ പഠിക്കുമായിരുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയെ പാപത്തിലേക്ക് പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള തൽക്ഷണ സംതൃപ്തിയുടെ ശക്തി അവൻ പഠിക്കുമായിരുന്നു, കൂടാതെ ദൈവഹിതത്തോടുള്ള ഭക്തിയോടെയുള്ള വിധേയത്വത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ആത്മനിയന്ത്രണത്തിന്റെ വലിയ ശക്തിയും അവൻ അറിയുമായിരുന്നു. ആദാമിന് സാധിക്കാതെ പോയ ആ വിശ്വാസവും, ആശ്രയവും തന്റെ പരീക്ഷാസമയത്ത് കര്ത്താവില് നാം വ്യക്തമായി കാണാവുന്നതാണ്.
വൃക്ഷം ദൈവത്തിന് മാത്രം യോജിച്ച അറിവിനെയും ശക്തിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പരിമിതമായ മനുഷ്യരെന്ന നിലയിൽ, നാം നന്മയും തിന്മയും യഥാർത്ഥമായി അറിയുന്ന ഒരേയൊരു വ്യക്തിയിൽ നിന്നുള്ള വെളിപാടിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ആദ്യം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ഈ വെളിപാട് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയൂ. ദൈവമില്ലാത്ത ധാർമ്മികത, ബൈബിളിൽ നിന്നുള്ള ധാർമ്മികത, ക്രൂരതയും നിയമവാദവുമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകൾ പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമാണ് നന്മയും വിശുദ്ധിയും, ഒരു പുസ്തകത്തിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് അവൻ തന്നെ നമുക്കുവേണ്ടി എഴുതിയ കൽപ്പനകൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയിൽ നിന്നാണ്, ആ വ്യക്തിയെ വിശ്വസിക്കുന്നതിനാൽ ആ കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമാണ്. നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ വിശുദ്ധി വിശ്വാസത്തിന്റെ ഫലമാണ്.
ആദാമിന് തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ ദൈവത്തെ അറിയാൻ എല്ലാ ദിവസവും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വന്നു. ദൈവത്തോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നത് അവനെ അറിയുവാനുള്ള താക്കോലാണ്, അവനോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നത് അവനെ വിശ്വസിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അവനെ അറിയുക എന്നത് നിത്യജീവന്റെ അനുഭവമാണ്.
നല്ലതോ തിന്മയോ എന്ന് സ്വയം തീരുമാനിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം മനുഷ്യനോ മറ്റേതെങ്കിലും സൃഷ്ടിക്കോ ദൈവം നൽകിയിട്ടില്ല, മറിച്ച് അത് സര്വ്വജ്ഞാനിയായ സ്രഷ്ടാവിനുമാത്രമുള്ള പ്രാഗത്ഭ്യമാണ്.
ഒരു ഉദാഹരണം നമുക്ക് നോക്കാം. മനുഷ്യൻ തനിച്ചായിരിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലെന്ന് ദൈവം തന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ കാണുകയും അവനു യോജിച്ച ഒരു സഹായിയെ സൃഷ്ടിക്കുകയും പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിൽ വിവാഹബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ ലോകം ഈ ജ്ഞാനം ഉൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറല്ല. പുരുഷനും പുരുഷനും സ്ത്രീയും സ്ത്രീയും തമ്മില് വിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. ആണിനും പെണ്ണിനും ഇടയിൽ ദൈവം അതിരുകൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുക്കുന്നു. എന്നാൽ “ഞാൻ ഒരു പുരുഷന്റെ ശരീരത്തിൽ കുടുങ്ങിയ ഒരു സ്ത്രീയാണ്”,എന്നും മറ്റുമുള്ള പ്രസ്താവനകൾ നാം കേൾക്കുന്നു.
നീ കൊല്ലരുതെന്നും ഒരു കൊലപാതകിയും ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ലെന്നും ദൈവത്തന്റെ വചനം നമ്മോട് പറയുന്നു. എന്നാൽ അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിനുള്ളിൽ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലുന്നത് കൊലപാതകമല്ലെന്ന് മനുഷ്യൻ കരുതുന്നു.
യെശയ്യാവ് 5:20 തിന്മയെ നന്മ എന്നും നന്മയെ തിന്മ എന്നും വിളിക്കുകയും ഇരുട്ടിനെ വെളിച്ചവും വെളിച്ചത്തെ ഇരുട്ടും ആക്കുകയും കൈപ്പിനെ മധുരവും മധുരത്തെ കയ്പ്പും ആക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് അയ്യോ കഷ്ടം!
യോഹന്നാന് സുവിശേഷം 5ാം അദ്ധ്യായത്തില്, ജീവവൃക്ഷത്തേക്കാൾ നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ വൃക്ഷം തിന്നാൻ മനുഷ്യൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ കാരണം കര്ത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ താന് പറയുന്നുണ്ട് – യോഹ 5.39 നിങ്ങൾ തിരുവെഴുത്തുകളെ ശോധനചെയ്യുന്നു; അവയിൽ നിങ്ങൾക്കു നിത്യജീവൻ ഉണ്ടു എന്നു നിങ്ങൾ നിരൂപിക്കുന്നുവല്ലോ; അവ എനിക്കു സാക്ഷ്യം പറയുന്നു.
40 എങ്കിലും ജീവൻ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നു എന്റെ അടുക്കൽ വരുവാൻ നിങ്ങൾക്കു മനസ്സില്ല.
41 ഞാൻ മനുഷ്യരോടു ബഹുമാനം വാങ്ങുന്നില്ല.
42 എന്നാൽ നിങ്ങൾക്കു ഉള്ളിൽ ദൈവസ്നേഹം ഇല്ല എന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.”.
സ്വയത്തില് നിന്ന് ഉടലെടുക്കുന്ന മത്സരവും, സ്നഹമില്ലായ്മയുമാണ് മനുഷ്യനെ ദൈവത്തില്നിന്ന് അകറ്റുന്നത്.
ആളുകൾക്ക് അറിവ് സമ്പാദിക്കുന്നതിൽ താൽപ്പര്യമുണ്ട്, എന്നാൽ ഓരോ തവണയും അറിവിനായി ദൈവസന്നിധിയില് ഒരു ശിശുവിനെപ്പോലെ വരുനാന് താഴ്മ ആവശ്യമാണ്. നിങ്ങൾ തിരിഞ്ഞ് ശിശുക്കളെപ്പോലെയാകുന്നില്ലായെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാന് സാധിക്കയില്ല എന്ന്, യേശു പറഞ്ഞു. നമുക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടാകണമെങ്കിൽ, ദൈവത്തെ കൂടാതെ നാം ബലഹീനരും, കഴിവില്ലാത്തവരും ആണ് എന്ന് അംഗീകരിക്കുവാനുള്ള വിനയം നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്.
ആദ്യം ചെയ്ത പാപം കൊലപാതകമോ വ്യഭിചാരമോ മോഷണമോ അല്ല. വിനയമില്ലായ്മ, അവിശ്വാസം, അനുസരണക്കേട് എന്നിവയാണത്.
സദൃ 30.3 ഞാൻ ജ്ഞാനം അഭ്യസിച്ചിട്ടില്ല; പരിശുദ്ധനായവന്റെ പരിജ്ഞാനം എനിക്കില്ല.
4 സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കയറുകയും ഇറങ്ങിവരികയും ചെയ്തവൻ ആർ? കാറ്റിനെ തന്റെ മുഷ്ടിയിൽ പിടിച്ചടക്കിയവൻ ആർ? വെള്ളങ്ങളെ വസ്ത്രത്തിൽ കെട്ടിയവൻ ആർ? ഭൂമിയുടെ അറുതികളെയൊക്കെയും നിയമിച്ചവൻ ആർ? അവന്റെ പേരെന്തു? അവന്റെ മകന്റെ പേർ എന്തു? നിനക്കറിയാമോ?
5 ദൈവത്തിന്റെ സകലവചനവും ശുദ്ധിചെയ്തതാകുന്നു; തന്നിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്കു അവൻ പരിച തന്നേ.
അവനില് ആശ്രയിച്ച് അവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട് ജീവിപ്പാന് കര്ത്താവ് നമ്മെ സഹായിക്കുമാറാകട്ടെ.
Post a comment